fb

PSP nr 1 w Stalowej Woli

Wacław Górski – nasz patron

Wacław Górski urodził się 16 grudnia 1907 r. we wsi Żabno powiat Tarnobrzeg. Rodzice Wacława Górskiego, Anna i Jan byli ludźmi, dla których wiara i miłość do Ojczyzny stanowiły naczelne wartości. On sam często powtarzał „Pochodzę z rodziny chłopskiej, która od pokoleń z trudem a uporem szukała w świecie chleba, w książkach prawdy…”

Szkołę podstawową Górski ukończył w Żabnie w 1920 r. Po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuował naukę w Seminarium Nauczycielskim w Rudniku nad Sanem, gdzie zdał egzamin dojrzałości 27 maja  1927 r. Swoja pierwszą pracę jako nauczyciel rozpoczął grudnia 1929 r. w szkole powszechnej w Woli Węgierskiej. Od 1 października 1930 r. do sierpnia  1931 r. pracował w Jarosławiu też w szkole powszechnej.

16 sierpnia 1931 r. wstąpił w związek małżeński z Heleną Lewkowiczówną, także nauczycielką. W tymże roku podjął pracę w Pruchniku. W 1935 r. został kierownikiem pięcioklasowej szkoły powszechnej w Wiązownicy.

Stale i systematycznie podnosił kwalifikacje zawodowe. W 1934 r. ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie, grupę geograficzno – przyrodniczą, w tym samym roku zdał egzamin dla ekstrenów na WKN z fizyki.

Państwowy Instytut Nauczycielski ukończył w 1938 r. Praca dyplomowa pt. „Analiza psychologiczna wspomnień z wczesnego dzieciństwa.” została opublikowana w „Ruchu Pedagogicznym”. W tym czasie otworzyła się przed Wacławem Górskim perspektywa podjęcia pracy naukowej pod kierunkiem prof. F. Znanieckiego. Jednak otrzymał decyzję Kuratorium Lwowskiego o przeniesieniu do COP-u i utworzeniu nowej szkoły powszechnej w Stalowej Woli.

Rok szkolny w siedmioklasowej Szkole Podstawowej nr 1 w Stalowej Woli rozpoczął się 17 września 1938 r. Pierwszym jej kierownikiem został Wacław Górski.Po wybuchu wojny w 1939 r. nauka rozpoczęła się dopiero 14 października. Władze okupacyjne zakazały wykładania literatury polskiej, historii i geografii. Wacław Górski został powiadomiony przez dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w Nisku o istniejącej w Polsce podziemnej władzy (Polska Organizacja Wojskowa), która wydała polecenie nauczycielom natychmiastowego uruchomienia szkół z pełnym programem nauczania.
6 listopada 1939 r. Wacław Górski został aresztowany i osadzony wraz z innymi nauczycielami w Rzeszowie na Zamku. Tam też zapadła decyzja o rozpoczęciu tajnego nauczania przez nauczycieli. Wacław Górski pełnił wiodącą rolę w Powiatowej Komisji Oświaty i Kultury. W 1942 r. komisja rozprowadziła ponad 4000 zakazanych polskich podręczników.

Wacław Górski rozpoczął swoją działalność w zbrojnym podziemiu antyniemieckim pod pseudonimem „Żmuda”. Był rezydentem wywiadu strategicznego Armii Krajowej. W 1944 r. gestapo wpadło na ślad jego pracy konspiracyjnej. Jednak dzięki szybkiemu ostrzeżeniu nie udało się aresztować W. Górskiego. Dzięki dużej życzliwości wielu ludzi udało się mu ukryć w powiecie dębickim.

Po zakończeniu działań wojennych W. Górski nadal pełnił funkcję kierownika szkoły w Stalowej Woli oraz brał udział w organizowaniu szkolnictwa w powiecie niżańskim, w pracach Miejskiej i Powiatowej Rady Nadzorczej oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego w Nisku i Rzeszowie. W 1948 r. aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i oskarżony o przynależność do nielegalnej organizacji „Wolność i Niepodległość”. Po 3 latach wyszedł na wolność. Nie mógł pracować jako pedagog, więc podjął pracę w Hucie Stalowa Wola, później w Elektrowni. W 1956 r. został oczyszczony z zarzutów i ponownie podjął pracę jako pedagog, tym razem jako profesor w Liceum dla Pracujących w Stalowej Woli.

W 1962 r. Wacław Górski ukończył psychologię na Uniwersytecie Warszawskim, a nieco później podjął temat pracy doktorskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Kolejnym etapem życiowym Wacław Górskiego była praca w poradniach psychologicznych w Stalowej Woli i Nisku. 2 maja 1973 r. na wniosek Kierownika Zespołu Prezydium Państwowej Akademii Nauk Oddział w Krakowie przyznano Wacławowi Górskiemu MEDAL PAMIĄTKOWY wydany z okazji 100-lecia Akademii Umiejętności za wkład pracy nad dziejami tajnej oświaty – zgromadził i opracował materiały dotyczące historii szkolnictwa w okresie okupacji.

W 1974 r. Wacław Górski przeszedł na emeryturę. Działał jednak dalej społecznie. Wszedł w skład Komitetu Organizacyjnego Filii KUL w Stalowej Woli. Z jego doświadczenia korzystali studenci KUL-u przez wiele lat. W 1980 r. był współorganizatorem Klubu Inteligencji Katolickiej w naszym mieście.

Był niezwykle twórczym człowiekiem posiadającym rozległą wiedzę historyczną, pedagogiczna i psychologiczną. Zmarł 6 czerwca 1992 r.

O Wacławie Górskim mówiono:

„Profesora cechowała życzliwość, dobroć, szczerość i szacunek dla drugiego człowieka. Umiał nie tylko mówić ale i słuchać swojego rozmówcy. Biegle władał językiem niemieckim i angielskim. Był człowiekiem szalenie oczytanym w literaturze fachowej …”

„Zdyscyplinowany, odpowiedzialny, bardzo sumienny w pracy, ambitny i życzliwy dla współpracowników. Był bardzo oddanym pedagogiem dobrze wywiązującym się z zadań wychowawczych. Bardzo dobry kolega, mąż i ojciec”

                                                                                                                (Pani Kania – nauczycielka SP–1)

 

„Był to człowiek wart zapisania o nim dla ludzkiej pamięci tych, co po nas będą żyli …”

                                                                                                                (siostra P. Miller)

 

„To był KTOŚ, kogo w Stalowej Woli już nigdy nie będzie.”

                                                                                                               (P. Liśkiewicz – nauczycielka SP- 1)

 

< powrót